Language Preference

Bike Kilic

Fotoğrafım
United States
Merhaba! Benim adım Bike ve Türkü'm. Şu an eşim Antonio ile birlikte Amerika'da yaşıyorum. Yeni yerler, insanlar, filmler, aktiviteler vs keşfetmeyi cok severim ve bunları sizlerle paylaşmak isterim. Umarım güzel bir vakit geçiririz hep beraber. Her zaman düşüncelerinizi, varsa sorularınızı bekliyorum ;) ~~~~~~~~~~~ Hello! My name is Bike and I am from Turkey. Currently I live in America with my husband, Antonio. I love discovering new places, people, movies, activities etc and sharing my experiences with people. I hope we will have fun together ;) Please don't hesitate to ask me any questions and share your comments about my writings, thoughts, journeys etc.

Bir e-mail kadar yakin olmak=)

20 Aralık 2014 Cumartesi

Bu Aralıkasım'da Istanbul bir başkaydı..


Uzun bir ara geçti sevgili oradakiler! Uzun zamandır yazamadım buraya.. Ama yazdım defterime.. Satırlarca..Sayfalarca..

Kasım ayında Istanbul'u gezdim.. Bunun yanısıra Istanbul dışında en sevdiğim diğer bir şehir Izmir Ayvalık'taydım..Cunda'daydım.. Biliyorum Cunda'dan baya bahsetmişimdir ama bu Kasım ayı daha bir farklıydı.. Daha bir farklı ben vardı.

Size bu yazım bencilce gelebilir çünkü daha çok kendimden bahsedeceğim. Gördüğüm yerleri ve deneyimlerimi tabi paylaşacağım.. Gezdiğim mekanları size not ettireceğim. Bencil olmak derken size hayatımdaki gelişmelerden daha çok bahsedeceğim.. Evet eski yazılarımda da hep bahsettim gelişmelerimden.. Gerek gezdiğim yerler, gerek tanıştığım insanlar, gerek arkadaşlarımla olan deneyimlerim ve gerek okuduğum kitaplar bana yazdırdı.. Yaşadıkça da yazacağım diye hissediyorum..

Istanbul'u gezerken yanımda çok özel bir insan vardı.. Boston'da bir dans dersinde tanıştığım biri.. Boston'a gideli bir iki hafta olmuş.. Yine Boston'da okuduğum üniversitede tanıştığım Aylin ile gitmişiz bu dans dersine..Okuluma uzak bir yerde.. Metrodan inince biraz yürüyoruz.. Köşede bir mekan.. Yer isimlerini bilmiyorum ama binada Collage Dance Ensemble yazıyor..Mekana girip kafamı dansçıların olduğu odaya uzatıyorum ve o anda tanışıyorum Antonio ile.. (Sene 2007)

Aradan geçen 7 sene içinde kah görüştüğümüz kah görüşmediğimiz zamanlar oldu.. Onun hayatındaki gelişmeler ve benim hayatımdaki gelişmeler hiç kesişmedi. Ama hani bu hayatınızın yolculuğunda kesişmese de paralel giden durumlar olur ya öyle bir şeydi bizimkisi de.. Milyonlarca km kadar uzak olup da bir email / bir mektup kadar da yakın olabilen bir ilişki.. Birbirine yakın paralel doğrular gibi evrende..

Hayat tesadüflerden ibaret değil bence.. Belki çok matematik çalıştığımdan kaynaklanıyor ama bir kaç bilinmeyenli denklem gibi hayat.. Bir X,Y denklemine dönüştürmen için bir çok denklem oluşturman ve çözmen gerekiyor ki basit bir forma gelebilsin.. Iste o basit formda görebiliyorsun kesişme noktalarını.. Doğrular kesiştikten sonra o evrende yine özgürce takılabilirler ama sonra yine farklı bir zaman noktasında birleşebilirler..Bunlar tesadüf değil..Bu sonuçları senin soruna nasıl yaklaşmanla alakalı.. Kimisi pratik yollar bulur hemen çözer, kimisi uzun uzun yapar yaza çize ama yine çözer.. Çözümler aynıdır o iki doğrunun kesiştiği noktalar aynıdır..

Umarım halen buradasınız.. :) Size ileride anlatacaklarım daha heyecanlı olabilir;)

Antonio ile bu evrende özgürce ama birbirimizden haberdar olarak ilerlerken bir kaç ay öncesinde onun kararı ile Istanbul'da karşılaştık.. Aradan geçen 7 sene ama gördüğüm anda sanki dün görüşmüşüm gibi hissettiren o 7 sene. Neden mi? Antonio'nun emeği büyük ve benim kendimi geliştirmem, kafamda yer alan soruları çözmek için savaşmam....Anlatacağım..

Kasım ikinci haftası ve Aralık ikinci haftası geçen bir yolculuktan bahsedeceğim size..O sebepten Aralıkasım bu yazımın adı :) (kasım aralık gibi izlese de aylar ne farkeder ben böyle yazmayı seçtim!)

Size bu yolculuklarımı Antonio ile diyaloglarımı yazarak anlatmak istiyorum. Bu diyalogların bazıları gerçek bazıları hayal ürünü.. Ama hepsi konuşulmasa da hissettirildi.. Anlatıldı farklı kelimelerle..Anlatıldı fotoğraflarla..

B: Antonio, which places we have seen so far in Istanbul? (Antonio, şimdiye kadar hangi yerleri gördük Istanbul'da?)
A: Ataşehir, Kozyatağı (I climbed to the mountain there.. It was rainy and foggy; but I loved the place.There was a huge university--I think it was called Yeditepe University. Have you ever walked to that way, Bike?)*
We went to European side: Taksim Square, Galata (Ah! Such a perfect violin teacher we met there! I love his own hand-made violin. The place name was Ozan Elektronik , right?)**
Asmalımescit ( Ah mezeler!! Haydari, yaprak dolma, kalamari!!I love these mezes! Let's eat them again, Bike'm please!)***
Sultanahmet (Büyük Çarşı is huge! But it does not look very rich! Everything looks the same to me.. Right? Why do you guys call it Grand Bazaar? Why not Büyük Çarşı? (referring to metro stop name))
We also went to road-trips:
Şile, Karadeniz.( Ah Bike , I want to see that cave! I want to touch the sea! I want to climb that mountain! Bike'm, this is lovely!)****
Rumelifeneri (If I lived here, I would have a sailing boat..I would park here and then tell you: "Hey baby, let's sail to a Greek island..Today the weather is perfect!"..*****)
Beşiktaş--Yıldız bahçesi is beautiful..

B: Antonio'm, what do you feel about Istanbul, people? (Antonio'm, peki Istanbul ve buradaki insanlar hakkında düşüncelerin nedir?)
A: I am kind of sad to see how people treat each other here..In traffic, there is no respect. Pedestrians also do not respect each other. I had hard times while driving and even while walking.. ******
However, Istanbul is a beautiful city! I love bridges..Parks..Seaside. -- Ah I wish I had bike or skateboard here!..


Antonio'nun cümlelerini tam hatırlamasam da asıl hissettiği duyguları anlayabiliyordum.
*Burada Ataşehir'den evden çıkıp saatlerce yürüdükten sonra ulaştığı Yeditepe Üniversitesi'nden bahsediyor.. Bir gün beraber yürüdük ve gerçekten senelerce yaşadığım bu yerde bu mekanları neden yürümedim diye sordum kendime..
**Antonio çok güzel keman çalıyor.. Inanılmaz  bir yeteneği var.. Uzun zaman boyunca Yunanlı, Amerikalı, Ingiliz vs vs farklı müzisyenlerle beraber çalmış (eğlence amaçlı). Çalarken ne bir tiyatro var ne bir rol.. Yüzünde hic ifade olmasa da çaldığı müziğin duygusunu size aşılayabiliyor. Mükemmel bir kemancı olur ilerde eğer isterse ve eğer birileri onu alıp ilerletmesini sağlarsa.. Beraber Tünel tarafına gittik ve Ozan Elektronik dükkanında Galip hoca ile tanıştık. Bize el yapımı sevgili kemanını alıp çaldı..Ah mükemmeldi!
***Kabataş'tan Asmalımescit'e yürüdük. Çok güzel yerlerden geçtik (benim için de ilk idi). Tophane içine girdik. Dar sokaklar.. Müzik aleti yapan yerler.. Dik yokuşlar.. Kediler kediler! (Antonio çok seviyor kedileri:)) Sonra vardık Yakup 2 restauranına. Sevgili arkadaşlarımız Olca ve Burkay ile beraberdik. Bu yürüyüş rotasını öneririm yapmadıysanız.Hatta şöyle bir websitesi bulduk: http://www.walkingistanbul.com/
****Bir Karadeniz müzik ve sanat düşkünü Antonio.. Hava güzel olsa kesin yüzerdik Şile'de uçsuz bucaksız denizde.. Araba ile Şile otoyolundan basıp ilerledik Şile şehir merkezine doğru.. Mini bir trekking yaptık..Ve denize nazır bir restaurantta da mezelerimizi yedik ve karanlığın çökmesini izledik..
*****Yine bir araba yolculuğu.. Boğaziçi köprüsü.. Zincirlikuyu..Arnavutköy.. Bebek..Rumelihisarı..Istinye..Yeniköy.. Tarabya.. Sarıyer.. Her mekanda Antonio'da artan merak: Bike! Evlere bak! Bike! Evlerin arkasındakı yapı nedir? Nereye gidiyor? Bike! Orada bir dağ var denizin ortasında nasıl gidebiliriz! Ah Bike evlerin demirliklerin arasındaki kediler!!
Bu yollardan o kadar geçtim ki ama Antonio gibi bakmamıştım.. O hayranlıkla şehiri izlerken, ben hayranlıkla onu izledim..
******Burada anlatmak istediği trafikte ve yürürken sabırlı olmamamız.. Eğer yol kiminse izin vermelisin önüne geçmektense.. Her an bir tehlike olabilir tedbirli ol durumuna alışmaya eğitiyoruz kendimizi..Halbuki birbirimizin yoluna, trafik kurallarına, yaya kurallarına saygı duymaya alıştırsak kendimizi daha doğru olmaz mı?
Bir stop işaretinde durup geçenlere izin verince korna çalıyoruz deliler gibi..
Bir kişinin geçebileceği yolda yanyana yürürken karşıdan gelen birisi olunca birbirimize yol vermiyoruz kimi zaman..Çarpıyoruz birbirimize..
Şeritler çok net çizilmiş olsa da kendiliğimizden şerit yaratıp yol vermeyince önündeki araba korna çalıyoruz deli gibi veya kaza ihtimalini arttırıyoruz.

5-6-7 Aralık
Istanbul dışında Ayvalık'a araba yolculuğu yaptık --öneririm yapmadıysanız çünkü bazı yerler çok güzel.Ormanın içinden geciyorsunuz..Zeytin agaçlarının içinden ilerleyebiliyorsunuz..
Ayvalık şehir merkezinde hiç kalmamıştım.. Giderseniz Kydalio Hotel'i tavsiye ederim size;)

Ertesi gün Cunda'daydık.. Taş Kahve'de kahvaltı öneririm size.. Kediler ve köpekler de size arkadaş olacaktır ;) -malesef Antonio çok kötü hastalandı ve gezmeye fırsatımız olmadı..

Beraber geçireceğimiz 2-3 hafta içinde de Istanbul turlarımıza devam ettik. Dediğim gibi benim için yeni olmayan yerler olsa da farklı aktiviteler, farklı parklar, sokaklar görmek çok mutlu etti beni..

Antonio, 1 ay gibi kısa sürede bana çok önemli ve değerleri şeyler ögretti..

Kendimi tanımak..
Kendimi sevmek
Kendime saygı
Insanlardan beklentilerimi yeniden oluşturmak
Iliskide kavgaları yoneltmek
Sabretmek
Dinlemek
Teşekkür etmek
Probleme degil çözüme odaklanmak
Yaşarken ileriye dönük düşünerek yaşamak -- amaç anı öldürmek değil aslında burada..Anı güçlendirmek..
Sadeliğin güzelliği

Bu bir aşk masalı diyebilirsiniz..
Bu bir ilanı aşk diyebilirsiniz..
Bu bir delilik diyebilirsiniz..

Benim için bu yolculuk bir dönüm noktası olabilir hayatımdaki bazı çok önemli dönüm noktalarına ek olarak..

Başlı başına bir dünyadır aşk diyen bir yazı okudum bugün..
Ya tam ortasındadır merkezinde, ya da dışındasındır hasretinde..

Yeni bir yıla adım atarken bu yazdıklarıma defalarca bakıp aksiyon alacağım..
Bunu öncelikle kendim için yapacağım sonra da beraberliğim için..
Amerika-Istanbul macerası devam edecektir edebileceği sürece..
Bazen tam ortasında merkezinde olacağız, bazen dışında hasret ile..
Doğru hissedeceğimiz sürece.. Sevgi ve saygı hissedeceğimiz sürece.. Zor hem de çok zor olsa da bunu rahat, sade ve sevgi dolu ve dürüst bir şekilde geçireceğimiz sürece..

Seni özleyeceğim..
Seni sevdim..Seviyorum..Seveceğim..
Görüşmek üzere sevgili
Sevgiyle kal!


Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα tango

κι ένα άγγιγμά σου κάτω από το τραπέζι

Αδιάφορα τριγύρω μου να κοιτώ
Στο γυμνό λαιμό μου το χέρι σου να παίζει

(O bunu anlayacaktır:))


LITTLE SMILES~~

 Cunda kedileri
 Kuzguncuk masalı
 Deniz'e dokunuş
 Bir Rumelifeneri mi gördük sanki!
 Taksim meydanında dans
 Kuşların dansımıza eşlik etmesi
 Kabataş -Taksim yürüyüşü
 Şile trekking
 Taksim ara sokaklar

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder