Language Preference

Bike Kilic

Fotoğrafım
United States
Merhaba! Benim adım Bike ve Türkü'm. Şu an eşim Antonio ile birlikte Amerika'da yaşıyorum. Yeni yerler, insanlar, filmler, aktiviteler vs keşfetmeyi cok severim ve bunları sizlerle paylaşmak isterim. Umarım güzel bir vakit geçiririz hep beraber. Her zaman düşüncelerinizi, varsa sorularınızı bekliyorum ;) ~~~~~~~~~~~ Hello! My name is Bike and I am from Turkey. Currently I live in America with my husband, Antonio. I love discovering new places, people, movies, activities etc and sharing my experiences with people. I hope we will have fun together ;) Please don't hesitate to ask me any questions and share your comments about my writings, thoughts, journeys etc.

Bir e-mail kadar yakin olmak=)

2 Kasım 2012 Cuma

Itiraf Ediyorum

Hiç olmadık zamanlarda bulunduğum yere, yanımdaki insanlara ve hatta kendime bir anda yabancılaşıyorum.

Oturdugum yerdeki komsularima, marketteki amcaya, balkondan bakan teyzeme "siz kimsiniz? tanisabilir miyiz?" diyesim geliyor..

Bazen yolda yürürken, araba ile giderken her gun gectigim sokaklar/ caddeler farkli geliyor.. Yollari sasirdigim ve yeni yerler kesfettigimi farkediyorum..

Bazen her gun gittigim is yerinde yaptiklarima ve o an olup bitene yabancılaşıyorum.

Karsimda bana aylar once severek/ aşkla bakan (veya oyle baktigini sandigim) adamin bakıslarinda / konusmalarinda / yaklasimlarinda yabancılık hissediyorum..
Bir ev partisi vermek istedigim yillar sonra, yillar oncesinde yanımda olan arkadaslarimin bazilarini cagirmadigimi ve onlara yabancilastigimi hissediyorum..

Geçen gün tatile ciktigim arkadaslarimla saraplarimizi yudumlarken/ konusup gulerken birden aglamaya basladim ve sustum..
Ben boş boş onlara baktım, onlar da merakla bana. 
Söyleyeceğim şeyi unuttuğumu sandılar muhtemelen, oysa ben “siz kimsiniz? tanisabilir miyiz?" diye düşünüyordum.

Klavyenin üzerindeki parmaklarıma yabancılaşıyorum bazen.
Aldigim notlara, bir zaman önce yazdıklarıma bakıyorum. Yabancı geliyor.

“Ben buraya/olduğum yere ait değilim” gibi değil de sanki kaybolmuşum da yolumu bulmaya çalışıyormuşum gibi hissediyorum. 

Bu yabancılaşma hissi uzun sürmüyor.
Karsimdakiler beni anlamiyor .. Moralin mi bozuk? Noldu? Yeniden yuzun dustu diyorlar.. Kimi uzaklasiyor kimi kendi haline birakiyor..Ben aslında yeniden tanışmaya çalışıyor oluyorum etrafımdakilerle.

Bu yabancılaşmalar sıklaştığında oradan gitmem gerektiğini anlıyorum.
Hatırlamak için.
Tekrar tanışmak için. 

Ilham perim bu yazı icin: http://themoodtrack.blogspot.com/2012/10/honesty-fink.html -- Beni cok iyi anlattığı icin bunlari yazmadan edemedim. Tesekkur ederim. 
 


 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder